Berlijnse muur valt
Het einde van de Koude Oorlog
Een 45 kilometer lange muur dwars door Berlijn heen. 28 jaar lang was de Duitse hoofdstad opgesplitst in twee gedeeltes. En konden mensen nauwelijks heen en weer reizen. Op 9 november 1989 kwam daar een einde aan.
Duitsland die de Tweede Wereldoorlog was begonnen, werd aan het einde van de oorlog in verschillende gebieden verdeeld. De Verenigde Staten, Engeland en Frankrijk hielden toezicht op het westen van Duitsland. De Sovjetunie, dat o.a. bestond uit Rusland, hield toezicht op het oosten van Duitsland. Ook de hoofdstad, Berlijn, werd op die manier verdeeld. Maar die verdeling van Duitsland leidde op den duur tot een aantal grote problemen.
De overwinnaars van WOII
Na de tweede Wereldoorlog kwamen de Verenigde Staten en de Sovjetunie als grootste overwinnaars uit de bus. Amerika had West-Europa bevrijd en geen schade in eigen land. Ook hadden zij veel geld verdiend door de oorlogsindustrie, zoals het maken en verkopen van wapens. De Sovjetunie stond er minder goed voor: bij het bevrijden van Oost-Europa waren miljoenen slachtoffers gevallen. Wel had de Sovjetunie zijn terrein uitgebreid met verschillende Oost-Europese landen: het grootste land ter wereld werd dus nog groter.
Kapitalisme vs. Communisme
De Verenigde Staten en de Sovjetunie waren de grootmachten van de wereld. Er bestond wel een groot verschil tussen de machten. Zij hadden een totaal verschillende mening over hoe een land moet worden bestuurd. De Verenigde Staten is kapitalistisch. Zij vinden handel erg belangrijk. En denken dat mensen voor zichzelf kunnen zorgen door te handelen. De Sovjetunie is communistisch. Zij vinden dat de staat alles moet regelen. Daarom moeten werkende mensen heel veel geld betalen aan de overheid, zodat de overheid kan regelen dat iedereen genoeg eten en een dak boven zijn hoofd heeft.
Koude Oorlog
Na de oorlog zorgde de kapitalistische Verenigde Staten voor West-Europa: het ‘Westen’. De communistische Sovjetunie zorgde voor Oost-Europa: het ‘Oosten’. Zo was een groot deel van de wereld opgesplitst in twee kampen. Die twee kampen zagen elkaar als een bedreiging. Het Westen dacht dat de Sovjetunie meer grondgebied wilde. Het Oosten dacht dat de Verenigde Staten gevaarlijke atoombommen tegen hen wilde gebruiken. Zo ontstond een ‘spanning’ tussen het Westen en het Oosten. Dit werd de koude oorlog genoemd. Dit was geen echte oorlog, maar een dreiging dat een oorlog zou uitbreken.
Het IJzerengordijn
De grens tussen het Westen en het Oosten ging dwars door Europa heen. Dit werd het ‘IJzerengordijn’ genoemd. Die grens liep dwars door Duitsland. Er was een West- en Oost-Duitsland. En die grens liep ook door Berlijn. Er was een West-Berlijn en een Oost-Berlijn. Veel Oost-Duitsers wilden naar het Westen vluchten. Daar kon je namelijk meer verdienen. En veel West-Duitsers wilden goedkope producten in Oost-Duitsland kopen. Voor de Oost-Duitse regering was het heel ongunstig dat mensen en producten verdwenen naar West-Duitsland. Dit wilden ze blokkeren. En daarom bouwden ze een muur tussen West- en Oost-Berlijn. Niemand mocht meer van Oost naar West. Hierdoor werden hele families gescheiden.
Onderstaand nummer gaat over het leven in West- en Oost-Berlijn.
De val van de muur
Mensen in Oost-Duitsland waren ongelukkig. Zij wilden Oost-Duitsland ontvluchten. Als mensen over de muur klommen, werden ze dood geschoten. Ze probeerden via het buitenland naar het Westen te vluchten. Dit was heel lastig, tot het in 1989 mogelijk was om via Hongarije te vluchten. Vanaf toen werd het voor de Oost-Duitse regering onmogelijk om de mensen in het Oosten te houden. Na 28 jaar werden daarom de grenzen op 9 november 1989 opengegooid. Op dat moment begonnen mensen meteen de muur af te breken. De grens tussen het Oosten en Westen bestond niet meer. En dat was een teken dat het einde van de koude oorlog inzicht was.
