Israël en Palestina
Al jaren ruzie
In Israël is er al jaren ruzie. De Palestijnen en de Israëliërs vechten om het land. De ruzie gaat om een heel klein gebied, dat veel kleiner is dan Nederland.
Je ziet het vaak in het nieuws. De gevechten, bomaanslagen en aanvallen in Israël en de Palestijnse gebieden. Het lijkt wel of er geen oplossing is. Joden en Palestijnen maken ruzie over van wie het land is. Lees in dit dossier alles over de geschiedenis van Israël en Palestina!
Palestijnen en Palestina
Palestijnen zeggen dat ze altijd al in Palestina hebben gewoond. Maar ze zijn daar niet de baas. Na de Eerste Wereldoorlog (die eindigt in 1918) worden de Engelsen de baas in Palestina. Zij beloven zowel aan de Joden, als aan de Palestijnen, dat ze een eigen land zullen krijgen binnen Palestina! In 1921 komt Engeland zijn belofte aan de Palestijnen na: het land wat we nu Jordanië noemen wordt gesticht. Toch zijn veel Palestijnen daar niet blij mee. Ze willen liever dat Palestina hun nieuwe land wordt, want daar zijn allemaal heilige plaatsen voor moslims en christenen. De Joden zijn ook niet blij. De Engelsen houden zich niet aan hun belofte van een eigen land voor de Joden.
Joden en Israël
De joden hebben het intussen vaak moeilijk in andere landen. Ze worden buitengesloten en gepest. Het dieptepunt is de Tweede Wereldoorlog. De Duitse bezetters vinden de joden een minderwaardig volk. Zij vermoorden zes miljoen joden. Na de oorlog willen veel joden graag veilig bij elkaar wonen in één land. Ze verhuizen naar Palestina. Daar hebben hun voorouders tenslotte gewoond en daar wonen nog veel mensen die ook Joods zijn. Dan krijgen de joden en de Palestijnen problemen. De Palestijnen vinden het niet leuk dat er zoveel nieuwe mensen in Palestina komen wonen en er steeds meer macht krijgen. De Verenigde Naties stellen voor om het land in tweeën te verdelen. Ze willen de Joden iets meer dan de helft van het land geven, en de Palestijnen iets minder.
De Palestijnen vinden het een slecht voorstel. Ze werken er niet aan mee. Dejoden willen een eigen land en roepen een jaar later, op 14 mei 1948, zelf de staat Israël uit. De Palestijnen worden daar boos over en vallen met zes Arabische landen het nieuwe land binnen. Er breekt oorlog uit. Aan de ene kant vecht Israël, oftewel de Joden. Aan de andere kant vechten Palestijnen en Arabische landen. Israël wint de oorlog. Israël krijgt het grootste deel van Palestina in handen. De andere stukken gaan horen bij Egypte en Jordanië. De meeste Palestijnen wonen in die gebieden. De naam Palestina verdwijnt uit de atlas.
Bezette gebieden
Een paar jaar later breekt er opnieuw oorlog uit. Israël verovert nu ook het stukje van Egypte, de Gazastrook en het stukje van Jordanie, de Westelijke Jordaanoever. Sinds die tijd worden dat de 'bezette gebieden' genoemd. In die bezette gebieden wonen Palestijnen. De Joden willen de gebieden niet zomaar teruggeven. Ze bouwen er zelf dorpen. Je hoort op televisie vaak praten over de 'Joodse nederzettingen'. Dan worden die dorpen bedoeld.
PLO
De Palestijnen in de bezette gebieden voelen zich onderdrukt. Ze willen dat de grenzen weer worden zoals ze vroeger waren, toen de staat Israël nog niet bestond. Ze richten een eigen verzetsorganisatie op, de PLO. Sommige mensen willen een eigen land krijgen door te praten met Israël. Anderen, zoals de PLO, willen met geweld een eigen land krijgen. Ze laten bommen ontploffen en vermoorden mensen. Ook onschuldige burgers en kinderen gaan daarbij dood. Israël slaat hard terug. Het Israëlische leger valt dorpen aan waarvan het denkt dat er PLO-strijders zitten. Daarbij gaan veel onschuldige mensen dood.
Muur
Om de Israëli’s te beschermen tegen bomaanslagen heeft Israël een muur gebouwd die voor een deel over Palestijns grondgebied loopt. Sinds de muur vallen er aan de Israëlische kant veel minder doden. Maar door de muur is er ook veel verdriet. Sommige families wonen nu niet meer bij elkaar. Er is strenge controle bij de muur, dus het is niet zo makkelijk om van de één naar de andre kant te gaan.
Tempelberg
Toch geven beide groepen niet op. Dat komt door de heilige plekken in het land. De Tempelberg ligt in de stad Jeruzalem, de hoofdstad van Israel. Deze berg is in de ruzie tussen de joden en de Palestijnen erg belangrijk, omdat de berg een heilige plaats voor zowel de joden als voor veel moslims is. Dat komt door de heilige gebouwen die op de berg staan. Voor de moslims is dat de al Al-Aqsamoskee en de rotskoepel. Moslims geloven dat de profeet Mohammed vanaf hier de hemel heeft bezocht.
Voor de Joden is het een heilige plek door de klaagmuur. Deze staat tegen de Tempelberg aan. Deze muur is een overblijfsel van een belangrijke tempel, die ooit op de berg heeft gestaan geloven de joden. Maar door de vele oorlogen is deze tempel helemaal verwoest en is er alleen nog een muur over. Deze muur is voor de Joden een religieuze plek. Dagelijks komen daar heel veel joden om te bidden. Ook stoppen ze briefjes in de gaten van de muur met daarop hun gebeden. Over de Tempelberg is al heel veel ruzie gemaakt. Want zowel de joden als de moslims vinden dat de Tempelberg van hun is.
Vrede
Een oplossing voor de ruzie lijkt bijna onmogelijk. Dit komt omdat iedereen een andre mening heeft over wat de juiste oplossing is. Al jarenlang zijn de leiders van beide groepen aan het onderhandelen voor vrede. Wat het ook niet makkelijker maakt is dat de Palestijnen zelf ook ruzie met elkaar maken. Al komen de leiders er niet uit. De meeste joden en Palestijnen willen maar één ding en dat is vrede.
