Dat vroeger bijna alles anders was, dat wist je vast wel. Maar wist je ook dat onze moppen en grappen telkens veranderen?
Dat weten we omdat er een moppenboek uit de Gouden Eeuw gevonden is. In 1673 schreef een Nederlandse man 2242 moppen uit zijn tijd op.
Maar wat blijkt... Wij vinden die grappen helemaal niet meer om te lachen! We begrijpen ze niet, vinden ze kinderachtig of vies.
Lees deze maar eens: Juffrou Catharina Dompiz sat eens hartig en kreet met de poëzy van Pieter Cornelissen Hoofdt op haar schoot. R. "Waerom huyl je?' R. "Omdat hij een vaers op mij heeft gemaeckt.' R. "Wel, dat is immers geen schande.' R. "De vent is nu soo lang doodt, soo kan elck bijnae rekenen hoe oudt dat ik ben.'
Kun je het oude Nederlands lezen? Het gaat over een mevrouw die huilt omdat een beroemde dichter een versje over haar heeft gemaakt. R vindt dat geen schande, maar mevrouw jammert: Deze dichter is al zo lang dood, moet je voorstellen hoe oud ik ben!
En.. moest je lachen?