De korst van onze aarde noemen we de aardkorst. Die aardkorst is alleen niet overal even dik en niet overal 'heel'.
De aardkorst bestaat uit allemaal verschillende platen. Je kunt dat zien als enorme grote puzzelstukken aan de buitenkant van onze aarde. Die puzzelstukken passen niet helemaal goed in elkaar en op sommige plaatsen wringt het. Er zijn platen die van elkaar af bewegen, platen die naar elkaar toe bewegen en platen die langs elkaar heen schuren. Dit gaat héél langzaam. Ze bewegen met centimetertjes per jaar. Maar soms raken ze elkaar of schieten ze juist van elkaar los. Dat geeft schokken: aardbevingen.
De witte lijnen op de afbeelding geven aan hoe de platen ongeveer liggen.
Hoe dichter je bij de plek woont waar de schok optreedt, hoe erger je de beving voelt. We noemen de plek op de aarde waar de aardbeving het ergst is het epicentrum.
Na een aardbeving hoor je op het nieuws altijd een getal genoemd worden op de schaal van Richter. De seismoloog Charles Francis Richter heeft die schaal van 1 t/m 12 bedacht, om de kracht van een aardbeving aan te kunnen geven. Seismologen houden de bewegingen en trillingen van de aardkorst en aardplaten in de gaten. Ze proberen met seismografen te voorspellen wanneer en waar er weer aardbevingen te verwachten zijn, zodat mensen op tijd te waarschuwen zijn. Helaas is het nog altijd heel lastig te voorspellen.
Er is geen extra informatie over dit onderwerp gevonden.