Alle landen met een groeiende bevolking hebben ieder jaar te maken met een stijging van de kosten voor sociale voorzieningen als onderwijs en gezondheidszorg. Dit worden demografische investeringen genoemd.
Deze investeringen zijn nodig omdat steeds meer mensen van de dezelfde voorzieningen gebruik willen maken. Omdat dit niet gaat, moet er geïnvesteerd worden om het aantal voorzieningen te vergroten.
Kosten
Een vuistregel om de omvang van die demografische investeringen te bepalen, is dat je het percentage waarmee de bevolking per jaar groeit met 4 vermenigvuldigt. De uitkomst hiervan is het percentage van het Bruto Nationaal Product (het Nationale inkomen) dat nodig is om het niveau van de voorzieningen te kunnen handhaven.
Rekenvoorbeeld
In een land als Kenia groeit de bevolking jaarlijks met 3%. Dit betekent dat je tenminste 12% van het Nationale inkomen moet reserveren om het bestaande voorzieningenniveau op peil te houden. Wanneer je zaken als onderwijs en gezondheidszorg wilt verbeteren is een aanzienlijk groter deel van het Bruto Nationaal Product nodig.
Niet altijd mogelijk
In de rijke westerse landen is dat niet zo’n groot probleem, maar veel Afrikaanse landen zijn niet in staat om zo’n groot bedrag van het BNP voor deze voorzieningen uit te trekken. Als men er bijvoorbeeld toe besluit een deel van de kosten via schoolgeld op de ouders te verhalen, heeft dat tot gevolg dat veel arme gezinnen genoodzaakt zijn hun kinderen van school te halen.