Squatter- of sloppenwijken zijn een aantal zelfgemaakte huizen bij elkaar. Deze geïmproviseerde huizen liggen meestal aan de rand van steden in ontwikkelingslanden.

De woningen in squatterwijken zijn door de bewoners zelf gebouwd en zijn gemaakt van allerlei afvalmateriaal. Voorzieningen als waterleiding, elektriciteit en riolering ontbreken in de sloppenwijken. Bovendien wonen veel mensen er illegaal. Dat betekent dat de huizen op ieder moment weer verwijderd kunnen worden.

Urbanisatie
De sloppenwijken ontstonden na de Tweede Wereldoorlog. Toen begonnen mensen in de ontwikkelingslanden vanuit het platteland naar de stad te trekken. Ze deden dit om aan de armoede van het platteland te ontsnappen. Maar toen bleek dat er in de stad te weinig huizen en banen beschikbaar waren, besloten de arme inwoners om zelf een huisje te bouwen. Ze deden dit op plaatsen waar niemand wilde wonen, bijvoorbeeld op vuilnisbelten of langs spoorlijnen.

Twee soorten
Je kunt een onderscheid maken tussen oudere en jongere squatterwijken. In de oude squatterwijken is de situatie meestal beter, omdat de bewoners in de loop van de tijd hun huizen en ook de woonomgeving hebben verbeterd. Bovendien is daar via projecten van de overheid het wonen soms ook gelegaliseerd.