Lumière: L'Arrivée d'un train à La Ciotat (1895)
Op 28 december 1895 vertonen de gebroeders Lumière een korte film in een café in Parijs. 'De aankomst van de trein op het station van Ciotat' is de titel van dit filmpje zonder geluid, en dat geeft ook precies aan wat er te zien was.
Het verhaal gaat dat sommige toeschouwers het café uit renden, omdat ze dachten dat er werkelijk een trein op hen afkwam. Deze reactie geeft meteen aan wat de grote kracht van film is en blijft: het lijkt net echt.
Continuïteit
De eerste films waren simpele documentaires of geregistreerd toneel. Ze werden afgespeeld op kermissen en in populaire theaters. Enige tijd later werden er speelfilms gemaakt volgens het principe van de continuïteitsmontage. Dat is een manier van montage waarin camerastandpunten en shotwisselingen zo onopvallend mogelijk afgewisseld worden. Zo moet de toeschouwer een gevoel van continuïteit krijgen.
Identificatie
De klassieke Hollywoodfilm groeide uit tot een sterk verhalende filmstroming. De toevoeging van geluid en kleur vervolmaakten het gevoel van continuïteit. Het filmverhaal en de psychologische diepgang van de personages gaven de toeschouwer steeds meer mogelijkheden om zich te identificeren.
Genres
Hollywood ontwikkelde verschillende genres, die zich door stereotiepe verhaallijnen richtten op specifieke doelgroepen binnen het grote publiek. Die genres zijn nu nog herkenbaar in het aanbod van bioscoopfilms: de musical, de western, het melodrama of de screwball-comedy.
Rusland
Scene uit de film De Pantserkruiser Potemkin van Sergei Eisenstein
Lenin beschouwde film als de belangrijkste kunstvorm in de opbouw van zijn socialistische staat. Het merendeel van de Russen kon immers niet lezen. Jonge filmmakers slaagden erin om een filmtaal te ontwikkelen, die partij-ideologie uitdroeg, maar ook artistieke overtuigingskracht bezat.
Montagetechniek
Sergei Eisenstein is de meeste invloedrijke vertegenwoordiger van de Russische school. In zijn films combineert hij het gewelddadig neerslaan van een staking met shots van het slachten van een stier. Aanvallen van de politie op demonstranten koppelt hij aan het uitpersen van fruit door de fabrieksdirecteur. Zo zette Eisenstein de toeschouwer aan tot nadenken en bewustwording. Deze manier van monteren is nog steeds terug te zien in de manier waarop reclamefilms en videoclips zijn gemaakt.