De Afghaanse mensenrechtactiviste Malalai Joya
Van 1992 tot 1996 woedde er in Afghanistan een verschrikkelijke burgeroorlog, geleid door verschillende krijgsheren. Mensenrechtenactiviste Malalai Joya komt op voor de slachtoffers en strijdt tegen de macht van de krijgsheren, die nog steeds groot is.
De regering van Afghanistan bestaat voor ruim 60% uit leden van de krijgsheergroepen. Daarvan zijn er veel mensen verantwoordelijk voor oorlogsmisdaden tijdens de burgeroorlog. Malalai Joya vindt het belachelijk dat fundamentalisten en krijgsheren in het parlement zitten. Maar het parlement heeft hun onschendbaarheid verleend voor alle oorlogsmisdaden uit het verleden. En Joya? Die werd in 2007 voor 3 jaar geschorst, omdat ze daartegen protesteerde.
Mensenrechtactiviste
Malalai Joya is één van de bekendste mensenrechtenactivisten in de wereld. In haar eigen land staat ze bekend om de heftige reacties die zij met haar uitspraken oproept. Als geen ander komt zij op voor de emancipatie van de Afghaanse vrouw. Al 4 keer is zij ontkomen aan een aanslag; uit veiligheidsoverwegingen draagt zij een boerka en verhuist zij voortdurend.
Visie op Afghanistan
In het Afghaanse parlement sprak Malalai Joya over de vele tragedies van Afghanistan. Niet alleen over de positie van de vrouw, maar bijvoorbeeld ook over de onwil van de krijgsheren om compromissen te sluiten, samenwerkingsverbanden aan te gaan en een visie op de toekomst vast te stellen. Tot zover zonder enig resultaat. Haar pogingen vrede te bewerkstelligen en een democratie te vestigen in Afghanistan bereiken echter wel het wereldnieuws.
Kritiek
De Afghaanse president Hamid Karzai
Malalai Joya’s kritiek richt zich vooral op de islamitische fundamentalisten en de krijgsheren die in 1992 de macht overnamen. Vervolgens werden zij door de Taliban verslagen maar met hulp van de VS kregen zij in 2001 hun machtsposities in het land weer terug. Malalai Joya zag al aankomen dat één van de meest gevreesde krijgsheren, generaal Abdul Rashid Dostum, onder president Karzai zou terugkeren in de regering.
‘Ieder compromis is zwakheid’
Malalai Joya gebruikt iedere gelegenheid die zij als parlementslid krijgt om de krijgsheren aan te vallen. Zelf zegt ze: 'Ieder compromis is zwakheid'. Want 'degenen die alleen de taal van het geweer kennen, beschouwen ieder compromis als zwakheid'. Dit zelfde argument gaat volgens Joya op voor de Afghaanse bevolking. ‘Veel, heel veel mensen, onder wie zelfs enkele van mijn collega's in het parlement, hebben me benaderd om te bekennen dat ze me heimelijk steunen, maar dat ze dat niet in het openbaar konden doen. Deze vorm van steun is in principe zinloos. Daarom heb ik herhaaldelijk gezegd dat het zwijgen van goede mensen erger is dan de daden van slechte mensen.’