Oneerlijke concurrentie

Fair trade is erop gericht om kleine producenten in ontwikkelingslanden een kans te geven op de wereldmarkt, zodat zij kunnen leven van hun werk. Voor de kleine producenten is het echter lastig concurreren met de Europese boeren (waaronder ook de Nederlandse boeren). De Europese boeren hebben al een positie in de wereldmarkt. Daarnaast krijgen zij ook financiële hulp van de overheid in de vorm van subsidies.

Binnen de Europese Unie gelden geen of lage invoerrechten. Als je spullen van buiten de Europese Unie wilt invoeren dan gelden er echter strengere regels. Rijke landen, zoals de landen van de Europese Unie, beperken het aandeel van arme landen in de wereldhandel. Dat doen zij door hoge belasting op de import te heffen. Daarmee beschermen zij de producenten in hun eigen landen. Het gevolg is dat veel arme landen alleen grondstoffen exporteren. Zij kunnen de hoge invoertarieven niet betalen. De ontwikkelingslanden lopen op deze manier tientallen miljarden euro’s mis.

Door deze oneerlijke concurrentie maken boeren in ontwikkelingslanden, zoals de Afrikaanse katoenboeren, geen enkele kans. Bij een eerlijke concurrentiestrijd is er pas echt sprake van eerlijke handel.

Alle beetjes helpen

Op kleine schaal draagt fair trade bij aan het verbeteren van de werk- en leefomstandigheden van boeren in ontwikkelingslanden. Alle kleine beetjes helpen! Verschillende Nederlandse gemeenten besteden daarom aandacht aan fair trade. Utrecht mag zich sinds kort zelfs officieel een ‘fair trade gemeente’ noemen. De titel geeft aan dat in Utrecht niet alleen de lokale overheid, maar ook de winkels, bedrijven, organisaties en inwoners bovengemiddeld veel aandacht besteden aan fair trade.