Balsakhi

Deorganisatie Pratham geeft daarom lessen daar waar het kan. Soms in overheidsgebouwen of in eigen scholen, maar ook gewoon op straat onder een paraplu of in de schaduw van een boom. Speciaal opgeleide balsakhi’s, kindervrienden, geven les in rekenen, taal, hygiëne, gezond eten, verzorging van vee of landbouwgewassen en meer. Een balsakhi is meestal een vrouw van rond de twintig. Ze woont zelf in de sloppenwijk of het dorp waar ze tegen een vergoeding lesgeeft. Ze kent de lokale situatie en de mensen die er wonen. Dat schept vertrouwen.

Leren rekenen met bruine bonen

Lajo Ji was zo’n balsakhi en is nu hoofd van het balsakhi-programma in Delhi. “Toen ik bij Pratham begon, gaf ik les aan 30 meisjes onder een boom. Later leidde ik klassenassistenten op en ging ik nieuwe balsakhi’s werven. Als lesmateriaal gebruikte ik rajma (bruine bonen), luciferhoutjes en stenen om de basis van rekenen over te brengen. En liedjes en gedichten voor geschiedenisles. Ik heb in totaal zo’n 400 klassenassistenten opgeleid.

Fundamenteel

In Hamipur, daar waar Lajo Ji begonnen is, gaan nu álle kinderen naar school. Pratham zorgt ook voor meer en beter lesmateriaal. Ze heeft een bibliothekenprogramma opgezet en geeft aantrekkelijke en aangepaste boeken uit die onderwerpen behandelen zoals cultuur, geschiedenis en maatschappelijke ontwikkelingen. Soms werken Indiase filmsterren gratis mee. “In Maharasthra helpen al zo’n 8.500 studenten als vrijwillige leerkracht in de dorpen. Deze beweging willen we laten groeien. Want goed onderwijs is fundamenteel voor de ontwikkeling van een land.”

_{Bron: OxfamNovib}