Een vrouw met een carrière is in Nederland de normaalste zaak van de wereld. Maar in directies en besturen zijn ze vaak niet te vinden. Zijn vrouwen niet ambitieus genoeg of heeft het gebrek aan vrouwen aan de top een andere oorzaak?
Bij veel bedrijven staat een man aan hoofd. Terwijl vrouwen ook de capaciteiten hebben om een bedrijf te runnen. In theorie is de top voor vrouwen binnen handbereik, maar ze bereiken hem vaak niet: dat noemen we het glazen plafond.
Talenten van vrouwen
Veel directies zouden gebaat zijn bij meer vrouwen in het bestuur, denkt Corrine Vigreux-Goddijn. Ze is het brein achter het bekende navigatiesysteem TomTom. "Vrouwen op topposities blaken doorgaans van het zelfvertrouwen. Ze zijn directer en minder politiek dan mannen. Bovendien hebben vrouwen meer empathie. Het is eigenlijk heel egoïstisch: een onderneming bestaat uit mensen, als je je mensen waardeert krijg je blije werknemers en blije werknemers werken harder. Vrouwen pikken de zachte kanten die horen bij het bouwen aan een team veel sneller op. Nu zit ik met 8 mannen in de board, het zijn soms net acht kinderen."
Risico’s
Wel staan vrouwen erom bekend minder risico’s te nemen dan mannen. Ze zullen minder snel hun hele hebben en houden investeren in een bedrijf. Zulke risico’s durven mannen eerder te nemen. Ook hebben vrouwen gemiddeld een lagere schuldenlast, nemen ze minder personeel aan en hebben ze geen dure leasebakken. Bedrijven die door vrouwen gerund worden, gaan minder snel failliet: van alle bedrijven die failliet gaan, is slechts 15% eigendom van een vrouw.
Behoefte
Als vrouwen zo goed zijn in leidinggeven, waarom doen ze het dan zo weinig? Christel Witteveen, schrijfster van het boek 'Ondernemend naar de top' denkt dat vrouwen zelf niet echt de behoefte voelen een groot bedrijf te hebben. Als hun werk leuk is, zijn ze tevreden; ze hoeven niet zonodig een miljoenenomzet. Je zou kunnen zeggen dat het bij vrouwen om de kwaliteit gaat, niet om de kwantiteit.
Denkpatronen
Mannen en vrouwen zijn voor de wet dan wel gelijk, de samenleving is daar nog niet helemaal op ingericht. Vrouwen zijn nog altijd degenen die kinderen baren en daardoor 16 weken uit de running zijn, terwijl mannen maar 2 dagen verlof krijgen als hun kind is geboren. Men gaat er dus nog steeds vanuit dat zorgen een primaire taak is voor de vrouw en dat de man het geld verdient. Als gevolg van dat denkpatroon vindt iedereen het gewoon dat een man na het krijgen van een kind evenveel blijft werken, terwijl de vrouw genoegen moet nemen met een parttime baan, om werk te kunnen combineren met opvoeding. Terwijl het krijgen van kinderen een carrière niet in de weg hoeft te staan. Maar daar is nog niet iedereen van doordrongen, ook veel vrouwen nog niet.