‘Drugs’ is een verzamelnaam voor geneesmiddelen en genotsmiddelen die een meer of minder drogerende werking hebben en die tot verslaving kunnen leiden. Ze prikkelen de hersenen waardoor er geestelijke en lichamelijke effecten optreden.
Dit wordt ook wel de ‘psychoactieve werking’ genoemd. Deze effecten kunnen stimulerend, verdovend of bewustzijnsveranderend zijn en op grond daarvan worden drugs onderverdeeld in:
- stimulerende middelen (uppers). Deze middelen hebben een oppeppende en stimulerende werking. Voorbeelden: cocaïne en amfetamine.
- verdovende middelen (downers). Deze middelen hebben een kalmerende en ontspannen werking. Voorbeelden: ketamine en heroïne.
- bewustzijnsveranderende middelen: Deze middelen hebben een hallucinerende werking. Voorbeelden: LSD, paddo’s, hasj en wiet.
Het onderscheid op basis van de werking is niet altijd even duidelijk. Sommige middelen hebben meerdere effecten. Zo kunnen hasj en wiet, afhankelijk van de dosis en de situatie, behalve bewustzijnsveranderend ook versuffend werken.
Harddrugs en softdrugs
De middelen op lijst 1 van de Opiumwet worden in de omgang 'harddrugs' genoemd. Hasj en weed zijn 'softdrugs'. Harddrugs hebben volgens de wet een groter risico dan softdrugs en dat uit zich in de strafmaat. Slaap- en kalmeringsmiddelen nemen een uitzonderingspositie in, omdat ze op recept worden uitgeschreven en niet snel uit experimenteerdrang worden gebruikt (hoewel ze ook in de illegale 'drugsscene' verhandeld en gebruikt worden).
Grijs gebied
In de werkelijkheid ligt het minder zwart-wit. Er zijn gebruikers van softdrugs die zoveel gebruiken dat je dat 'hard' mag noemen. Omgekeerd komt ook wel voor, hoewel 'soft' gebruiken van harddrugs voor de meeste mensen moeilijk vol te houden is. Daarnaast zijn er middelen zoals alcohol en tabak, middelen die wat betreft schadelijkheid en risico's niet onderdoen voor de officiële harddrugs. Het grote verschil is dat deze maatschappelijk min of meer geaccepteerd zijn.