Ronaldo was het in 2002, Zidane in 1998 en Mario Kempes in 1987: held van de wedstrijd. De status van een voetballer is zo veranderlijk als het weer. Als hij de wedstrijd redt, draagt iedereen hem op handen. Maar als hij de volgende dag een cruciale penalty mist, kan hij geen goed meer doen. Wat maakt een voetballer een held?
De taak van een held is eigenlijk een beetje dubbel. Aan de ene kant moet hij goed kunnen samenwerken met zijn team; aan de andere kant moet hij een beetje egocentrisch, agressief en ambitieus zijn om te slagen. Voor helden is het motto dat meedoen belangrijker is dan winnen vaak klinkklare onzin. Volgens schrijver George Orwell is voetbal zelfs een en al haat, jaloezie en opschepperij.
Juiste moment
De kern van het heldendom zit hem echter in een cliché: op het juiste moment op de juiste plek zijn. Al raakt de speler de bal op de meest knullige manier; als hij daarmee het winnende doelpunt maakt, zal niemand daarover vallen. Maar het geheim van het held-zijn zit in meer dan geluk alleen:
- een sterk karakter: vol ambities en die door niemand laten dwarszitten
- een romantische inslag: durven dromen van prijzen en overwinningen
- een groot ego: overtuigd van de eigen capaciteiten
- het waardig kunnen verdragen van nederlagen
- zelfrespect
- bescheidenheid
- discipline
- beheersing
- zelfverzekerdheid
- teamspirit
Misstap
Bron: Morris, Desmond. Spel om de bal. Uitgeverij Scheffers bv, Utrecht. 1996
