Soms trouwen mensen niet alleen voor de burgelijke stand, maar ook in een kerk. Joodse mannen en vrouwen trouwen meestal in de synagoge (gebedshuis).
De rabbijn, de geestelijke leider, zegent het huwelijk in. De kalla, de bruid en de chatan, de bruidegom worden daar goed door hem op voorbereid. Hij vertelt het bruidspaar wat er van hen verwacht wordt. Zo wordt verwacht dat het paar hun kinderen in de joodse gebruiken op zal voeden.
De bruid en bruidegom staan onder de choepa
Trouwen
In de synagoge nemen de bruid en de bruidegom plaats onder de choepa. Dat is een groot doek dat boven hun hoofd gespannen is. Dat symboliseert het huis waarin het paar gaat wonen. De bruidegom schuift de ring om de vinger van zijn bruid. Hij zegt, dat zij nu zijn vrouw wordt volgens de Joodse wet. Ook de bruid stemt daarin toe. Ze beloven veel van elkaar te houden. Daarna tekenen de getuigen ketoeba, de huwelijksakte.
Mazzal tov!
Het bruidspaar krijgt twee keer een slokje wijn te drinken. Dan trapt de bruidegom tot slot een glas kapot. Zouden deze scherven het huwelijk geluk brengen? De vrienden en familie hopen dat zeker en roepen Mazzal Tov! (veel geluk!). En dan is het feest. Groot feest, want een huwelijk is heel belangrijk in het Joodse leven. Er is muziek, wijn, eten en er wordt gedanst en plezier gemaakt.
Uitzondering
Er zijn joodse mensen, die trouwen met een niet-joodse partner. Zij kunnen dan niet in de synagoge trouwen. Daar trouwen alleen mensen die allebei joods zijn. Je bent joods, wanneer je moeder joods is.