Een christelijk doopritueel
Het gezin is voor christenen erg belangrijk. Kinderen zijn er van harte welkom.
De ouders laten hun kinderen niet lang na de geboorte dopen. Je zou kunnen zeggen, dat de baby dan opnieuw 'geboren' wordt. Christenen zien kinderen als een geschenk van God. Daar zijn ze God dankbaar voor.
Doop
De voorganger giet tijdens de doop een beetje water over het hoofd van de baby. Hij zegt: 'Ik doop je in de naam van de vader, van de zoon en van de heilige geest'. De voorganger steekt de doopkaars aan. De ouders nemen de kaars mee naar huis als herinnering.
Het doopwater komt uit een grote schaal. Die schaal heet doopvont. Soms is het doopvont eenvoudig, soms prachtig versierd. De voorganger noemt het kind bij zijn doopnaam. Dat is de naam die het kind krijgt in de kerk. De doopnaam is vaak anders dan de gewone naam van het kind.
Gezalfde
De ouders beloven dat zij hun kind christelijk zullen opvoeden. Christenen geloven, dat Jezus de zoon van God is. Jezus liet de mensen zien, hoe zij moesten leven. Jezus noemen we ook wel 'Christus' (de 'Gezalfde'). Koningen en priesters werden met olie gezalfd. Daarom spreken we van christenen, volgelingen van Jezus Christus.
Keuze
Niet alle christelijke ouders dopen hun baby's. In sommige gemeentes worden de kinderen opgedragen. Dat betekent dat ze God danken voor hun kinderen en dat ze een belofte doen de kinderen liefdevol op te laten groeien met het geloof. Sommige ouders wachten tot hun kind oud genoeg is om zelf te beslissen of hij/zij christen wil zijn. Eerst krijgen de jongeren godsdienstles. Dan pas doopt de dominee hen. Hij dompelt ze helemaal onder water. Net als Jezus die zich liet dopen in de Jordaan. Dat is een rivier in Israël.
Naamgeving
Vroeger noemden christelijke ouders hun kinderen naar belangrijke mensen in hun geloof. De kinderen kregen bijvoorbeeld de naam van een heilige. Nu kiezen mensen meestal een moderne naam voor hun kind.