Tekening van een slavenjongentje die wordt meegenomen
In de tijd dat de Nederlanders handelden in slaven, werd er niet vanuit de slaaf gedacht. Hij of zij was het bezit van iemand en kon zo worden verhandeld. Maar de slaaf had zelf ook gevoelens. Waren ze het ermee eens dat de 'baas' alles met ze kon doen?
Eigenlijk weet niemand het. Aan de ene kant bestaat het beeld dat de slaven de slavernij wel accepteerden. In achtien- en negentiende eeuwse bronnen staat dat slaven hun ondergeschikte positie aanvaardden, mits zij rechtvaardig behandeld werden. Als voorbeelden van een onrechtvaardige behandeling worden genoemd:
- Wegvoeren van de slaven vanuit Afrika naar Suriname;
- Te hard moeten werken;
- Onschuldig straffen.
Verzet
Er zijn ook bronnen waarin slaven zeggen dat ze de slavernij niet accepteerden. Dit bleek ook uit het verzet dat veel slaven boden. Hieronder zie je wat slaven deden om te protesteren.
- Weglopen
- Voorwenden van ziekte
- Werkweigering
- Langzaam werken
- Zelfmoord plegen
- Brandstichting
- Vergiftiging van hun meester
Bewijs
De historicus Van Lier ziet de verzetsdaden van de slaven als bewijs dat zij de slavernij niet willoos accepteerden. Het lijkt er dus op dat slaven hun ondergeschikte positie over het algemeen niet zomaar voor lief namen.