Het Egyptische Rijk bestond bijna 3000 jaar. Zo lang was dit rijk één van de machtigste rijken ter wereld.

Het grote land, gedeeltelijk woestijn, ontwikkelde zich dankzij de rivier de Nijl, zie de kaart van afbeelding 2-1. Langs de rivier lag een brede strook vruchtbaar land. Dit land kwam door overstromingen regelmatig onder water te staan. Als het water dan weer gezakt was, bleef er een vruchtbare sliblaag achter. Daarop verbouwden de Egyptenaren dan hun gewassen. Er was dus voedsel in overvloed.

Het leven speelde zich af rond deze vruchtbare strook en dat is nog steeds zo. Aan het hoofd van dit rijk stond een koning, de farao genaamd. De farao was een alleenheerser. Hij had het dus alleen voor het zeggen.

Egyptische kunst
In deze welvarende cultuur werd een grote verscheidenheid aan kunst geproduceerd die nog steeds van grote waarde is. De Egyptenaren beheersten voor die tijd revolutionaire technieken waarmee ze hun stempel drukten op de bouwkunst en beeldhouwkunst van hun tijd. En ook vandaag de dag verwonderen we ons nog over de piramides: hoe konden de Egyptenaren die ooit bouwen zonder hijskranen en heftrucks?

We weten veel van het leven en de maatschappij van de Egyptenaren door de manier waarop zij hun doden begroeven. De Egyptenaren geloofden niet in één god, maar in meerdere goden. De belangrijkste was de zonnegod Amon-Ra. Bijzonder is dat de farao zèlf ook als god werd gezien. Hij was de enige god die de Egyptenaren zelf konden zien. De andere goden verborgen zichzelf namelijk als ze op aarde waren, zo geloofden de Egyptenaren. Ze verborgen zichzelf door zich te veranderen in een dier. Bijvoorbeeld in een kat, valk, cobra of scarabee, een soort kever. Deze dieren waren daarom de lievelingsdieren van de farao en werden vaak afgebeeld.

Sarcofaag
De Egyptenaren geloofden dat de mens en het heilige dier bestond uit een sterfelijk lichaam en een eeuwig levende ziel. Voorwaarde voor de ziel om eeuwig te leven was het hebben van een huis op aarde, waarna hij kon terugkeren. Zo niet, was de ziel rusteloos en moest voor altijd rondzwerven. Het huis vormde als het ware het lichaam van de ziel en daarom moesten de mensen goed voor het huis en het lichaam van de overledene zorgen. Het lichaam moest in de woestijn begraven worden, omdat het daar erg droog is. De droogte zorgt ervoor dat het lichaam helemaal uitdroogt, maar niet vergaat.

Mummie
Later ging men de lichamen ook balsemen en inwikkelen in doeken. Dit proces noem je mummificeren. Ze legden de mummies 2 kisten: een gewone en in een schitterend versierde kist. Zo’n kist wordt een sarcofaag genoemd. Hele rijke mensen, vooral farao’s en hun familie, kregen een koningsgraf. Het bekendste soort koningsgraf is een piramide.