De wereld is op verschillende manieren weer te geven op de kaart. Niet 1 manier is helemaal kloppend. Dat komt doordat de wereld rond is.
Probeer eens de schil van een hele sinasappel plat op een tafel te drukken. Dat gaat niet. Er ontstaan bobbels en rimpels. Het lukt ook niet goed om de hele wereldbol op een platte kaart te tekenen. De kaart vervormt en klopt niet meer. Daarom is er niet één wereldkaart helemaal goed. Als de afstanden kloppen, dan kloppen de richtingen niet. Als de richtingen kloppen, dan zijn de vormen van de landen weer fout.
Projecties
Als een kaartenmaker een wereldkaart maakt, dan kiest hij een projectie. Dat is een manier om de wereldbol weer te geven. Elke projectie heeft zijn eigen voor- en nadelen. Hieronder zie je voorbeelden van projecties.
Winkler projectie
Veel kaarten in de Bosatlas gebruiken deze projectie. De vormen van de landen kloppen, maar de grootte van gebieden klopt niet. Zo is Groenland veel te groot. Afrika is veel te klein. Ook de richtingen zijn raar. De kortste weg tussen 2 punten is op deze kaart altijd een kromme lijn.
Goode projectie
Op deze kaart klopt alles: afstanden, oppervlakten en richtingen. Dat kan alleen als je hem open knipt, net zoals een sinaasappelschil. Maar dan kun je bijvoorbeeld niet meer goed zien dat Antarctica één gebied is.
Peters projectie
Het lijkt net of dit plaatje uitgerekt is, maar dat hoort zo bij deze kaart. Hier klopt de grootte van elk gebied. Je kunt bijvoorbeeld goed zien hoe groot Afrika eigenlijk is. De vormen van landen kloppen niet.
Mercator projectie
Op deze kaart kloppen kompasrichtingen. Voor zeevaarders is dat heel belangrijk. Ze kunnen de kaart gebruiken om te bepalen welke kant ze op moeten varen. Maar de oppervlakten kloppen niet meer. Hier is Groenland zelfs groter dan Afrika!