Halverwege de vorige eeuw kwam de tabaksindustrie goed op gang. Er kwamen kant-en-klare sigaretten op de markt en er werd op grote schaal reclame voor gemaakt. Sigarettenmerken maakten reclame op een manier die nu niet meer denkbaar is; er bestaat een advertentie waarin een baby zijn moeder vraagt om wat meer te roken.
Een veelgebruikte boodschap over roken was dat het manier was om anders, beter en stoerder te zijn. De sigarettenindustrie wist al in de jaren '50 dat roken schadelijk was voor de gezondheid, maar heeft dat lang ontkend en bleef reclame maken. Pas in de jaren '70 kwam het verzet tegen de reclames op gang. Onder enorme druk van grote rechtzaken gaf fabrikant Philip Morris in 1999 voor het eerst toe dat roken ongezond en verslavend is, wat een grote doorbraak in de anti-rook lobby betekende.
Doelgroep reclames
Een belangrijk argument voor de tabaksindustrie om reclame te maken is dat de advertenties zich richten op mensen die al roken. Het doel zou zijn om rokers aan te spreken een ander merk te gaan roken. De werkelijkheid is echter anders. De reclames met volwassenen erin spreken met name de jong volwassenen aan. Zij zien in de reclames met name elementen die geassocieerd worden met volwassen worden, en volwassen zijn. Ze kijken op tegen deze rolmodellen en maken elkaar en zichzelf wijs dat het stoer en volwassen is om te roken.
Sponsoring
Grote stand van Embassy sigaretten in Afrika
Tegenwoordig is het steeds moeilijker om reclame te maken voor tabaksproducten. Toen adverteren niet meer mocht, gingen steeds meer merken over tot sponsoring, bijvoorbeeld in de sportwereld (Formule 1) en de muziekwereld (festivals). Maar ook dat is inmiddels verboden.
Branche strechting
Je ziet nu dat sigarettenmerken kleding of schoenen op de markt zetten. Het merk wordt dus aan andere producten dan sigaretten gekoppeld: branche strechting. Een slimme zet want daarvoor bestaan nog geen beperkingen.
Nieuwe markten
Maar er wordt naar nieuwe markten gezocht. In veel landen in Afrika is de wetgeving met betrekking tot het roken nog minder strikt geregeld. Ook is er bij de bevolking minder bekend over de schadelijke gevolgen van roken. Fabrikanten richten zich met verleidelijke reclames nu op deze jongeren.
Sluikreclame
Angelina Jolie rookt in de film Gia
Er mag geen reclame meer gemaakt worden op tv, op de radio of in de bioscoop. Door jonge, aantrekkelijke acteurs en actrices in tv-series of films te laten roken, kun je toch een merk aanprijzen. Dit wordt sluikreclame genoemd. Internet is een nieuw medium waar veel sluikreclame te vinden is. Zo worden er steeds weer manieren gevonden om sigarettenmerken onder de aandacht te brengen.