Het Olympiastadion in het Duitse Berlijn kent een bewogen geschiedenis. Adolf Hitler is hierbij van grote betekenis geweest.
In 1914 zouden de Olympische Spelen in Duitsland gehouden worden, maar door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog ging dat niet door. In 1936 kwam Duitsland alsnog aan de beurt als organisator van de Spelen. Toen was Hitler al rijkskanselier van Duitsland.
Propaganda
Eerst had Duitsland niet zoveel zin om de Olympische Spelen te organiseren. Er deden immers ook joden en negers aan mee, en die vonden de Nazi’s te min. Maar Hitler kwam tot de conclusie dat hij de Spelen kon gebruiken als propaganda naar de wereld toe. Maar daarvoor moest wel wat veranderen, vond Hitler. Het Olympiastadion moest verbouwd worden. Hij gaf de gebroeders March de opdracht het stadion af te breken en er een indrukwekkend bouwwerk voor in de plaats te zetten.
Staal en glas
Maar Hitler kreeg niet helemaal zijn zin. De architecten wilden veel staal en glas gebruiken. Hitler vond niet statig genoeg, dus stuurde hij zijn vertrouweling Albert Speer erop af. Hij had nog twee jaar om de plannen te veranderen en het opnieuw op te bouwen. Helaas was dat te kort om Hitlers ideeën nog in het stadion te verwerken.
Natuurstenen muren
Maar het Olympiastadion was wel typisch voor Hitler, bijvoorbeeld de natuurstenen muren en de enorme zuilen in het stadion. Hitler opende zelf de Olympische Spelen nadat het hele stadion ‘Deutschland über alles’ had gezongen.
De binnenkant van het Olympiastadion (foto: Marcel Smeijer)
Joden
Hitler deed tijdens de spelen zijn best om Duitsland een goede uitstraling te geven. Ineens waren alle Joodse atleten weer welkom en werden alle antisemitische uitingen uit het straatbeeld verwijderd. Joden mochten weer naar de sportclub en kranten mochten even niets negatiefs over Joden schrijven.
Wassen neus
Duitsland leek wel een democratie, terwijl tegelijkertijd een concentratiekamp was geopend en communisten aan de lopende band werden gearresteerd. Toch lukte het Hitler om met de Olympische Spelen goed voor de dag te komen, ook al werden de Spelen door sommige landen en sporters geboycot.
Overblijfsel
Na de Olympische Spelen werd het stadion vooral gebruikt door voetbalclubs. Sommige mensen vinden het een wonder dat het stadion niet is vernield toen Duitsland werd verslagen in 1945. Blijkbaar vonden ook de Britten dat er een verhaal aan het stadion vastzat.
