Voordat je DNA kunt bestuderen om bijvoorbeeld een genetische ziekte vast te kunnen stellen, moet je allereerst DNA hebben. DNA zit namelijk niet zomaar op een makkelijk te vinden plek van je lichaam opgeslagen. Het zit verspreid door je hele lichaam, goed weggestopt in de celkernen van je cellen. Je zal het DNA eerst van die cellen, en alles wat daarbij hoort zoals organellen, eiwitten en membranen, moeten ontdoen.
Het verkrijgen van DNA uit een willekeurig weefsel noemt men DNA-extractie, of DNA-isolatie. Het is een standaardprocedure die helemaal niet zo ingewikkeld is als de naam misschien doet vermoeden. Grofweg bestaat DNA-extractie maar uit vier stappen.
Zelf DNA isoleren
Stap 1
Eerst moeten de cellen opengebroken worden zodat het DNA vrijkomt te liggen. Dit doe je door je monster 15 minuten op 60 ºC te verwarmen. Deze temperatuur zorgt er ook nog eens voor dat enzymen die het DNA normaal af zouden breken gedeeltelijk denatureren: ze werken dan niet meer.
Stap 2
Nu moeten de membranen verwijderd, of opgelost worden. Aangezien een celmembraan grotendeels uit vetten bestaat, wordt er eigenlijk gewoon een beetje zeep toegevoegd. De zeepmoleculen zullen dan de membraanmoleculen omhullen. De zeep die gebruikt wordt door onderzoekers heet lysis-buffer.
Stap 3
Het hoeft niet per se, maar voor een beter resultaat kan nu ook nog een enzym toegevoegd worden dat nog wat extra eiwitten afbreekt. Dit enzym heet protease.
Stap 4
Nu het DNA goed los in de vloeistof ‘zwemt’ wordt alcohol toegevoegd. DNA lost heel moeilijk op in alcohol en zal samenklonteren in de vloeistof. Het klontje bestaat uit zuiver DNA en kan nu eenvoudig met een pipet weggezogen worden.