Michiel Huisman speelde in Costa, Floris, Philene Zegt Sorry, Johan en Zwartboek. Maar hij is ook muzikant. Zijn debuutalbum heet ‘Luchtige verhalen’. Voor Schooltelevisie houdt hij ‘luchtige verhalen’ bij over zijn draaidagen voor een nieuwe serie voor het vak Scheikunde.Deze serie is vanaf 7 september 2006 te zien in de ochtend op Nederland 2.
Draaidag 4 – Nanomedicijnen
Vandaag zijn we naar de Universiteit van Groningen geweest, bij de studierichting Scheikunde, afdeling nanotechnologie. Hier wordt onder andere onderzoek gedaan naar nanomedicijnen.
Een nanometer is éénmiljoenste millimeter. Een atoom is 0,1 nm.
Allemaal heel klein dus. Alleen met een speciale microscoop kun je
moleculen en atomen zien. In zo’n microscoop, STM genoemd, tast een
vlijmscherpe naald het oppervlak van een preparaat af. Een computer
vertaald dit naar plaatjes met mooie, kleurrijke maanlandschappen. Er
wordt al van alles op nanoniveau gebouwd: nanomotortjes,
nanowindmolentjes, nanoschakelaars en nanocapsules. Die laatste zijn
heel interessant.
De nanocapsules worden ingezet bij het gericht bestrijden van ziektes.
Normaal wordt bij kanker- en reumapatiënten het geneesmiddel met een
injectie direct in het bloed gespoten. Het geneesmiddel is enkele
nanometers klein en kan overal de bloedbaan verlaten. Zo verspreidt het
door het hele lichaam en worden ook gezonde cellen gedood.
Daarom
stoppen onderzoekers het geneesmiddel in nanocapsules. Die zijn
ongeveer 100 nm groot en blijft daarom in de bloedvaten. Bij een tumor
of ontsteking zijn de bloedvaten altijd een beetje lek. Daar kunnen de
nanocapsules er wel uit. In een tumor zijn witte bloedcellen van het
afweersysteem aanwezig. Zij maken de nanocapsules stuk en…. het
geneesmiddel komt eruit. Zo worden alleen de zieke cellen gedood. Slim
hè!
Ook de ontwikkeling van nieuwe medicijnen duurt heel lang. En het
moet ook uitgebreid getest worden, op gekweekte cellen, op proefdieren
en dan op mensen.
Morgen iets heel anders. Chemie en Kunst. We gaan
naar het Rijksmuseum.
