Ieder jaar is op het op 5 december weer raak: de verjaardag van Sinterklaas wordt gevierd met veel cadeautjes, pepernoten en speculaas. Maar hoe is de goedheiligman eigenlijk een van Nederlands belangrijkste tradities geworden?
Rond 270 werd er een Nicolaas in Lycië geboren. Lycië ligt in Turkije. De ouders van Nicolaas waren heel rijk.
Bisschop van Myra
Al heel jong werd Nicolaas bisschop van Myra. Myra lag in Griekenland. Later is het veroverd door de Turken en kreeg het de naam Demre. Een bisschop geeft leiding aan de kerk in een bisdom. Als bisschop heeft Nicolaas veel goede dingen gedaan en wonderen verricht. Er gaat een verhaal dat hij zeelieden heeft gered van een verdrinkingsdood.
Een ander verhaal vertelt dat Nicolaas 3 jongens weer tot leven heeft gewekt. Een herbergier had de jongens in stukjes gehakt en in een pekelton gestopt. Toevallig kwam Nicolaas langs en bracht de jongens weer tot leven. En op één van zijn reizen ontmoette Sint Nicolaas een vader, die voor zijn 3 mooie dochters geen bruidschat kon betalen. Dit betekende dat zij niet konden trouwen. Sint Nicolaas besloot te helpen. Hij gooide 3 nachten achter elkaar zakken met gouden munten door het open raam van de slaapkamer van de dochters. Iedere dochter had nu een bruidschat en kon dus trouwen. Tot zijn dood in 342 is Nicolaas bisschop van Myra gebleven. Hij werd daar begraven in een stenen grafkist. 7 eeuwen zou zijn lichaam daar blijven liggen.
Pakjesavond
Bisschop Nicolaas is gestorven op 6 december van het jaar 342. De kerk verklaarde hem tot heilige. Hij had zulke goede dingen gedaan voor de mensen. Nicolaas werd Sint-Nicolaas. Zij sterfdag werd voor de kerk een feestdag. Het feest van de sterfdag van een heilige begint op de avond ervoor.
Bij Sint-Nicolaas is dat dus 5 december ´s avonds. Maar de meeste mensen weten niet meer dat dit een feest is om zijn dood te herdenken. Tegenwoordig vieren we die avond met een pakjesavond alsof Sint-Nicolaas jarig zou zijn.
Van Myra naar Bari
In de elfde eeuw werd Myra veroverd door Turkse moslims. Zij waren geen Christenen en vereerden Sint-Nicolaas dus niet. Christenen mochten niet meer naar zijn graf toe om er te bidden. 87 dappere zeelieden uit Bari (in Italië) besloten hier iets aan te doen. Met 3 schepen vertrokken zij naar Myra. Daar braken zij het graf van Sint-Nicolaas open. Ze namen zijn lichaam mee naar hun eigen stad en begroeven het in een mooi nieuw graf in een kerk die speciaal voor Sint-Nicolaas was gebouwd. Bari is een havenstad in Zuid-Italië, maar vroeger was de Spaanse koning er de baas. Zo komt het misschien dat wij nu denken dat Sint-Nicolaas uit Spanje komt.
Beschermheilige
Na de dood van bisschop Nicolaas gingen veel mensen tot hem bidden. Om hulp of om bescherming. Vooral zeelieden, ongehuwde meisjes en kinderen. In zijn leven had hij immers laten zien dat hij hen had geholpen. En wie weet deed hij dat na zijn dood ook nog wel.
Zo werd hij de beschermheilige van ongehuwde meisjes en kinderen. De zeelieden vereren hem om het verhaal dat hij matrozen van de verdrinkingsdood had gered. Veel matrozen namen daarom zogenaamde Claesbroodjes mee als ze gingen varen. Wanneer het schip in gevaar kwam, wierpen ze die in het water. Op die manier vroegen ze Nicolaas om hulp.
