Al tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden Roosevelt (VS), Stalin (SU) en Churchill (Groot-Brittannië) besloten om Duitsland, als het verslagen was, te verdelen in 4 bezettingszones.
Bezettingszones
De Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk zouden het westelijk deel van Duitsland bezetten en de Sovjetunie het oostelijk deel. Ook Berlijn zou verdeeld worden: West-Berlijn kwam in handen van de Amerikanen, Britten en Fransen en Oost-Berlijn werd bezet door de Sovjets.
Kapitalistisch eiland
Stalin accepteerde dit voorstel, maar vond het maar niets. In zijn bezettingszone (Oost-Duitsland) lag het verdeelde Berlijn. Het kapitalistische West-Berlijn lag als een eiland in een communistische zone. En dit moest zo snel mogelijk in handen komen van de Sovjet-Unie.
Blokkade van Berlijn
Om dit te bereiken liet Stalin in juni 1948 alle toegangswegen naar West-Berlijn afsluiten. De blokkade van Berlijn was begonnen. Aanvoer van voedsel en grondstoffen naar West-Berlijn was niet meer mogelijk. Stalin hoopte dat de Amerikanen, Britten en Fransen zouden toegeven en uiteindelijk West-Berlijn zouden opgeven. West-Berlijn zou dan in handen komen van de Sovjets.
Luchtbrug
De Amerikanen kozen niet voor een directe confrontatie met de Stalin. Zij kozen voor de luchtbrug. West-Berlijn werd via de lucht voorzien van voedsel, brandstof en grondstoffen. Iedere 3 minuten landde en vertrok er een vliegtuig, dag en nacht werd er gevlogen. Er werden 195.000 vluchten uitgevoerd naar de 2 vliegvelden in West-Berlijn. De Amerikanen, Britten en Fransen waren vastbesloten om in West-Berlijn te blijven. Op 12 mei 1949 gaf Stalin opdracht om de blokkade op te heffen.