Annie M.G. Schmidt

Een dwarse schrijfster

Annie M.G. Schmidt ken je misschien nog wel van Abeltje, Pluk van de Petteflet of Jip en Janneke. Maar Annie schreef niet alleen boeken. Ze maakte ook gedichten, toneelstukken, musicals en schreef teksten voor liedjes en televisieprogramma's.

Annie M.G. Schmidt werd in 1911 in Zeeland geboren. Haar vader was een dominee en haar moeder lerares. Ze was een slim kind en kon al vroeg lezen en schrijven. Haar eerste gedicht maakte ze toen ze veertien jaar was.

Fiep Westendorp
Na de Tweede Wereldoorlog werkte ze bij de krant Het Parool. Ze begon er als documentalist en later ging ze aan de slag als redacteur: ze schreef versjes en verhaaltjes voor de kinderpagina van de krant. Hier leerde ze tekenares Fiep Westendorp kennen.

Eigenlijk was dit het begin van de grote carrière van Annie M.G. Schmidt. Samen met Fiep Westendorp bedacht ze Jip en Janneke. Zij schreef de verhalen en Fiep maakte er tekeningen bij. Voordat de verhalen in boekjes verschenen, stonden ze eerst in de krant. Elke dag een. Later gingen Fiep en Annie veel meer samenwerken. Voor vrijwel ieder kinderboek dat Annie M.G. Schmidt schreef, maakte Fiep Westendorp de tekeningen.

Ander werk
De letters M.G. staan voor Maria Gertruida en stonden in haar naam omdat er al een andere schrijver was die A. Schmidt heette. Ze schreef niet alleen stukken in de krant maar produceerde ook boeken, versjes en liedjes voor kinderen. Tegen het einde van de jaren vijftig van de vorige eeuw, werd Annie M.G. Schmidt een van de populairste schrijvers voor kinderen. En ook bij volwassenen had ze succes. Voor hen schreef ze vooral toneelstukken, liedjes en radio- en televisieseries.

Tegendraads
Waarschijnlijk was Annie M.G. Schmidt zo populair vanwege haar tegendraadse manier van schrijven. Ze schrijf het allemaal net even anders. Teksten als: “Doe nooit wat je moeder zegt, dan komt het allemaal terecht.” schreef geen ander. Dat was niet normaal in die tijd.

Zelfmoord
Schmidt’s laatste werk was de musical “We hebben samen een paard” uit 1991. Het werd geen groot succes en ze besloot te stoppen met schrijven. Het schrijven was al erg moeilijk voor haar, want ze was bijna blind. Toen ze drie jaar later erg hard viel, moest ze geopereerd worden aan haar heup. Ze begon te beseffen dat haar tijd voorbij was en dacht openlijk aan euthanasie. Nadat ze de uitvaart geregeld had, vond ze het na haar 84’ste verjaardag genoeg geweest. De ochtend erna pleegde ze zelfmoord.