Nederland was vroeger een land van zeevaarders. We hebben in die tijd veel oorlogen gevochten en kolonies gesticht, waardoor we erg rijk zijn geworden. Een bekende zeeheld uit die tijd is Admiraal Michiel de Ruyter.
Niet alleen de Nederlanders, ook de Engelsen voeren veel over de wereldzeeën. Omdat de Engelsen concurreerden met de Nederlanders besloten ze om in 1651 de Scheepvaartwet aan te nemen. Hierdoor mochten voortaan alleen nog Engelse schepen spullen naar Engeland brengen. Nederland was daar erg boos over en er ontstond oorlog. Michiel de Ruyter werd gevraagd om mee te vechten.
Een ongelijke strijd
De strijd tegen Engeland was een ongelijke strijd. De Engelsen hadden veel grotere schepen, met veel grotere kanonnen. Daardoor verliep de oorlog slecht voor Nederland. Er moest iets gebeuren. Nederland vroeg daarom Michiel de Ruyter of hij admiraal wilde worden van de hele Nederlandse vloot. Hij nam de uitdaging aan, op voorwaarde dat er betere schepen gebouwd zouden worden en dat de bemanning een training zou krijgen. Hij kreeg zijn vlaggenschip, de Zeven Provinciën.
Chaotisch
Het Nederlandse oorlogvoeren verliep tot dan toe erg chaotisch. Elk schip viel op hun eigen houtje aan. Michiel de Ruyter introduceerde het aanvallen in linies. Schepen voeren hierdoor achter elkaar aan en konden zo tegelijkertijd aanvallen.
Het opbrengen van de 'Royal Charles', buitgemaakt tijdens de tocht naar Chatham
Chatham en The Royal Charles
Het grootste succes haalde Michiel de Ruyter bij Chattam. Dat is een plaats in de buurt van Londen. Daar lag de Engelse vloot in de rivier Thames. Veilig in de haven. Tenminste, dat dachten de Engelsen. Toch schoten de Nederlanders bijna de hele Engelse vloot aan flarden. Het mooiste schip, de Royal Charles, genoemd naar de Engelse koning, namen ze mee als buit. De achterkant van het schip, de spiegel, kun je nu nog zien in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Zijn laatste reis
De laatste reis van Michiel de Ruyter werd een drama. Tijdens een gevecht met de Fransen werd zijn rechterbeen verbrijzeld en zijn linkervoet afgeschoten. Een week later overleed hij. Hij was toen negenenzestig jaar oud, waarvan hij achtenvijftig jaar op zee had geleefd. In die tijd heeft hij in meer dan vijftig zeeslagen gevochten en was hij in acht belangrijke gevechten de opperbevelhebber.