Julia heeft haar studie afgerond en stort zich nu op de arbeidsmarkt. Haar verwachtingen zijn hoog gespannen. Natuurlijk, de tijden zijn veranderd, maar voor iemand met haar papieren lijkt een mooie carrière weggelegd.
Nu, na vele sollicitaties, is ze er achter gekomen dat ze zonder werkervaring nergens binnenkomt. De oplossing is de stage. Veel instellingen blijken advertenties te plaatsen waarin stagiaires worden gevraagd. En wat bieden ze? “Een uitdagende stage in een prettige werksfeer met bevlogen collega’s. In geval van een officiële stage is een beperkte stagevergoeding mogelijk.” (De Pers, 11 oktober 2011). De hoogte van die vergoeding kan variëren van 40 tot 200 euro per maand. Voor een fulltime baan, dat wel!
Stage als baan
In andere landen neemt deze manier van werk bieden al onrustbarende vormen aan. Maar ook in ons land zijn er afgestudeerden die aan hun derde of vierde stage zijn begonnen. Ze verrichten het werk van een “echte” werknemer, maar worden zwaar onderbetaald. Toch accepteren ze de stage in de hoop er een baan aan over te houden, of op zijn minst meer in aanmerking te komen voor een baan.
Moderne slavernij
Gemakkelijk aan goedkope arbeidskrachten komen kan ook nog op een andere manier. Oost-Europese werknemers zijn meer dan welkom op de Nederlandse arbeidsmarkt. Uit een uitzending van Nieuwsuur blijkt dat zo’n 100.000 werknemers door uitzendbureaus worden uitgebuit. Zij houden zich niet aan de cao en innen hoge bedragen voor huur en door hen opgelegde, illegale boetes. Bij een kwart van de 1000 uitzendbureaus constateerde de Arbeidsinspectie overtredingen.
Het gaat dan om arbeiders die veel te veel uren maken, onder het minimumloon worden uitbetaald, niet ziek mogen zijn, geen vakantiegeld krijgen en teveel betalen voor slechte huisvesting. Een moderne vorm van slavernij. De betrokken uitzendbureaus hebben maling aan alle wet- en regelgeving. Uit onderzoek blijkt dat dit vooral een gevolg is van de economische crisis. Bedrijven willen nog meer dan voorheen zo goedkoop mogelijk produceren. Een malafide uitzendbureau kan ver onder de prijs arbeidskrachten leveren die hard werken maar vaak niet weten waar ze recht op hebben. Klagen doen deze arbeiders nauwelijks, omdat ze bang zijn hun werk en huisvesting te verliezen.