Iedereen heeft wel eens van Vincent van Gogh gehoord. Al was het alleen al van het verhaal dat er een stuk van zijn oor werd afgesneden of vanwege het feit dat er een Van Gogh Museum is in Amsterdam. Hij is één van de beroemdste schilders van Nederland.
Tijdens zijn korte leven (hij is maar 37 jaar geworden) was Van Gogh echter onbekend en arm. Hij verdiende als schilder niet slecht maar kon zeer slecht met geld omgaan. Zijn broer Theo heeft hem daarom zijn leven lang onderhouden. Van Gogh begon in Nederland te schilderen in sombere kleuren. Hij maakte het onderwerp niet mooier dan het was. Een beroemd schilderij uit die tijd is ‘de Aardappeleters’ uit 1885.
Expressionisme
Later, toen hij in Frankrijk woonde, werden de kleuren feller en bracht hij de verf met ritmische streepjes op het doek. Het schilderen was voor hem een manier om te vertellen wat hij voelde. Het ging niet om wat hij zag. Zijn onderwerpen waren portretten, landschappen, stillevens en soms een tafereel uit de bijbel. Hij zou het voorbeeld worden voor het expressionisme.
De aardappeleters
Van Gogh wilde heel graag een figuurschilder worden die grote doeken maakte met meerdere personen erop. Grote meesters maakten vaak levensgrote doeken waar veel figuren afgebeeld zijn. Dit schilderij was een eerste stap richting het grote werk.
Bovendien was hij een bewonderaar van de realist Jean-Francois Millet die het boerenleven schilderde zonder het mooier te maken. Dat heeft Van Gogh met name in dit werk ook gedaan. Hij is zelfs zo ver gegaan dat de gezichten van de afgebeelde plattelandsmensen lijken op ongewassen aardappels die net uit de grond gehaald zijn.
Zelfportret met hoed
Zelfportret met vilthoed, 1888 Parijs, Olieverf op doek, 44 X 37.5 cm
Van Gogh heeft veel zelfportretten geschilderd met en zonder hoed. Ondanks dat de fotografie in het jaar 1850 zijn intrede had gemaakt, was er volgens hem altijd behoefte aan portretschilders. Daarom schilderde hij er zoveel van zichzelf om te oefenen zodat hij zelf een uitermate goede en dus veelgevraagde portretschilder zou worden.
Slaapkamer in Arles (La Chambre à Arles)
In de jaren 1888 en 1889 heeft Van Gogh 3 versies geschilderd van zijn slaapkamer in Arles in ‘het gele huis’. Een is gekocht door Musee d’Orsay in Parijs, de ander in de Art institute of Chicago in Chicago en de laatste hangt uiteraard in het Van Gogh museum in Amsterdam. De reden dat hij een tweede versie maakte was omdat het origineel beschadigd was. De derde versie maakte hij in het klein en gaf hij aan zijn familie. De schilderijen zijn zeer kleurrijk en de verf is er met dikke penseelstreken op gezet.
De slaapkamer, 1888, olieverf op doek, 72 X 90 cm
Korte carrière
Vanwege zijn zenuwinzinkingen heeft Van Gogh tijdelijk in een instelling gezeten. Over het oor-incident doen verschillende verhalen de ronde. Aanvankelijk werd aangenomen dat Van Gogh zijn oor zelf afsneed tijdens een ruzie met schilder en vriend Gaugin. Duitse onderzoekers menen echter dat Gaugin degene was die Van Gogh's oor toetakelde. In hun brieven zouden de vrienden elkaar hebben beloofd over het voorval te zwijgen. Uiteindelijk werd een mislukte zelfmoordpoging op 27 juli 1890 hem 2 dagen later alsnog fataal. Hij mag dan als arme sloeber gestorven zijn; in 1990 ging zijn schilderij Portret van dr. Gachet onder de hamer voor 82,5 miljoen dollar.