Animeren betekent letterlijk ‘tot leven wekken’. Animeren is iets laten bewegen wat zelf niet kan bewegen.
Eigenlijk zijn animaties zijn in het algemeen niets meer dan een serie opeenvolgde dia’s. We zien dit omdat onze hersenen snel opeenvolgende beelden niet afzonderlijk onderscheiden, maar vertalen in een continue beweging. Tenminste, wanneer de hoeveelheid beeldjes per seconde en de hoeveelheid verschillende beeldjes per seconde, klopt.
Handwerk
Er zit meer handwerk in het maken van computeranimaties dan je op het eerste zicht zou denken. Ook hier begint alles met schetsen. Hierna worden modelsheets en storyboards gemaakt. Voordat de computer er aan te pas komt is al heel wat handwerk verricht.
Celanimatie
Traditionele (tekenfilm) animatie wordt ook wel celanimatie genoemd: de bewegende onderdelen van ieder beeld (frame) word met de hand getekend en overgebracht op een transparant medium (cel). Die worden stuk voor stuk gefotografeerd met een speciale (‘Rostrum’) camera en achter elkaar geplaatst en overgebracht op film of video.
Computeranimatie
Ook bij computeranimatie worden beelden achter elkaar geplaatst tot een film, maar er zijn grote verschillen in de werkwijze. Bij 3D computergraphics zijn het ontwerpen van de objecten (modelleren), het ontwerpen van de scène, omgeving of verhaal (ensceneren) en het integreren van die 2 tot een film (renderen), drie gescheiden fases in het proces. Bij de klassieke celanimatie gebeurt dat min of meer tegelijkertijd.
Wiskunde
In de eerste computergraphics werden objecten samengesteld uit drie dimensionale geometrische vormen (kubus, blok, cylinder, kegel) van verschillend formaat. Met de huidige techniek wordt een object of figuur opgebouwd uit vormen met meer vlakken. Een object is op dat moment eigenlijk niet meer dan een (complexe) wiskundige formule.
Vormen en figuren
In technische animaties worden de objecten vanaf de eerste vormen met de computer samengesteld. Basisvormen kunnen zó worden gemanipuleerd en gecombineerd op een beeldscherm dat er iedere vorm mee kan worden gegenereerd. Het inbrengen van figuren (mensen dieren, robots) in de computer is veel werk. Op gips of kleimodellen wordt een virtuele draadstructuur aangebracht gebracht die na scanning als x, y en z-assen door de computer wordt verwerkt tot een computermodel. Op een aantal knooppunten van die assen worden handles aangebracht die het mogelijk maken de vorm te veranderen.
Makkelijker animeren met software
Nog niet zo lang geleden was het maken van 3D-animaties erg specialistisch werk, maar de verkrijgbaarheid van software als Macromedia Flash (2D animaties) en Studio3Dmax hebben het maken van computeranimaties binnen het bereik van iedereen gebracht. Vanaf dat moment beginnen ook kunstenaars het medium te verkennen.