Drooggevallen wad
De Waddenzee is een natuurgebied ten noorden van Nederland. Het strekt zich uit van Texel tot aan Denemarken, 10.000 km2 in totaal. Het is een wetland: een omvangrijk, nat gebied dat van grote betekenis is voor vogels.
Uniek
De Waddenzee is het grootste getijdengebied van de wereld, met een vochtig gematigd klimaat. Het unieke is dat er door eb en vloed elke dag ongeveer 4000 km2 wadplaat droog valt waar flora en fauna zich aanpast aan het zoute en zoete water, de wind en het klimaat. Het is een bewegend natuurlijk landschap. Al 16.000 jaar lang.
Vissers en toeristen
Handmatig harken van kokkels
De mens is ook altijd aanwezig geweest in dit natuurgebied. Er was genoeg te jagen en te vissen, vroeger, maar ook nu nog. Alleen dat is tegenwoordig wel aan regels gebonden. Sinds 2004 mag er niet meer mechanisch gevist worden bijvoorbeeld. Het vissen van kokkels gebeurt daarom tegenwoordig met de hand, of beter, met een hark. En slechts 20 vissers krijgen hiervoor een vergunning.
Een andere belangrijke invloed van de mens is het toerisme. De Waddenzee krijgt veel bezoek van mensen en boten. Dat heeft gevolgen voor de natuur die niet altijd positief zijn.
Veel organisaties houden zich daarom bezig met de Waddenzee, door middel van onderzoek (bijvoorbeeld Imares) en beleid (bijvoorbeeld Waddenvereniging).
Werelderfgoed
In 2009 werd de Waddenzee toegevoegd aan de internationale Lijst van Werelderfgoederen van Unesco. Duitsland en Nederland hebben de Waddenzee samen voorgedragen als nominatie op 30 januari 2008. De Waddenzee is voor Nederland het eerste natuurlijke werelderfgoed (andere hebben met cultuur te maken en eentje met archeologie).
Het gaat niet om de Waddeneilanden, maar de getijdenstrook, van Texel tot een deel van het kustgebied van Denemarken, tussen het vaste land en de Waddeneilanden, met alles wat er groeit en leeft. Dat maakt de Waddenzee tot een uniek natuurgebied. Het is echter ook een kwetsbaar gebied. De titel 'werelderfgoed' zorgt er helaas niet voor dat de Waddenzee nu extra beschermd wordt door Unesco; dat moet Nederland zelf doen.