Ieder uur en op zondag kun je ze horen: kerkklokken. Hoe worden ze eigenlijk gemaakt?
Dit is een link naar de pagina waar deze clip op staat. Deze kan je kopiëren en in een presentatie, digitale les of website plaatsen.
Dit is een stukje code waarmee je de speler met clip in een webpagina kan opnemen. Copieer de code en plak het exact zo in de HTML-code van de pagina.
Deze link is om de clip in een pop-up te tonen, een kleiner venster boven je pagina. Handig als je de clip niet in de pagina wilt zetten met EMBED.
Wat klinkt een klok toch mooi! Elizabeth heeft een hele verzameling. Er bestaan ook hele grote klokken, die je van heel ver kunt horen. Die klokken worden gemaakt door mensen die precies weten hoe je er een krachtig en mooi geluid uit kunt krijgen. Die kennis is duizenden jaren geleden ontstaan, in het bronzen tijdperk. De schoonheid en kracht van de klank van een klok is afhankelijk van de vorm. Deze klok wordt van een speciaal soort zand gemaakt. Het lijkt een beetje op een zandkasteel maken, maar klokken maken is veel ingewikkelder. Als de klok zijn vorm heeft, wordt hij met koolzuur gehard. Hij krijgt een speciale verflaag die er later afgebrand wordt. Met versieringen wordt de klok nog mooier gemaakt. De binnenkant van de klok wordt ook gevormd. De binnenkant en de buitenkant gaan in een mal, waarin het brons wordt gegoten. Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar die gouden stroop is metaal, maar dan wel van 1150 graden celcius. Heel voorzichtig wordt het in de mal gegoten. Als de klok is afgekoeld, wordt de mal eraf gehaald. Hij is nog niet klaar. Hij moet nog schoongemaakt en gepolijst worden. Hij krijgt een oog en natuurlijk een klepel. Even uitproberen! Ja, krachtig en mooi! Nu kan hij worden verstuurd en ergens in de wereld naar hartelust luiden.
