Toen in de 17de eeuw China werd ontdekt door Europese avonturiers, was de grote vraag of ze hier te maken hadden met een goddeloos volk. Ja, is religie een deel van de Chinese cultuur of niet. That's the question!!

Wat zeker is, is dat de Chinezen in heel veel dingen geloven. Ja, eigenlijk in álles wat er voor kan zorgen ze geluk hebben. Je kunt het zo gek niet bedenken, maar alles wat volgens de Chinezen op de een of andere manier bijdraagt aan een gelukkig leven, daar geloven ze in. Tenminste, als je dat geloven kunt noemen - want volgens mij weten ze het gewoon zeker!

Neem nu "8". Een gewoon getal zou je denken hè? Maar nee, in het chinees klinkt 8 namelijk precies hetzelfde als "rijk worden". Elke Chinees wil zich daarom omringen met het getal 8. Zo wil iedereen wel op de 8ste verdieping wonen, of een telefoonnummer met een 8 erin. En nummerplaten met een 8 kosten enorm veel geld.

Of de kleur rood - nog zoiets dat volgens de Chinezen geluk brengt. De kleur rood trekt volgens hen het goede aan. Het is de gelukskleur.

Bij Chinees Nieuwjaar, of bij de opening van een nieuwe winkel, of bij een trouwfeest, worden altijd rotjes afgestoken. Rode rotjes welteverstaan. Deze harde knallers schrikken de slechte geesten af én ze laten ook nog eens een rood tapijt achter. Een extra duwtje in de goede richting!

Ja - bij elk begin kan er nooit rood genoeg zijn.
Neem nu het huwelijk - het begin van een gezin, nietwaar? Absoluut noodzakelijk om je te verzekeren van al het geluk van de wereld.
En daar zijn middeltjes voor. Zo eet een koppel in het Noorden van China eerst een kom met noedels - teken van langdurig geluk.
Of kijk hier - dit rode karakter dat je overal rondom pasgetrouwde stellen ziet. Het betekent letterlijk "dubbel geluk". >>>En dan natuurlijk de "dubbel geluk"-sigaret, die de bruid aan alle gasten aanbiedt. >>>Het huwelijkspaar krijgt dan een "hongpao", een rood zakje gevuld met cash geld; een beetje startgeld zeg maar.
En wat er ook niet mag ontbreken is "alcohol" - niet alleen omdat het daardoor gezelliger wordt, maar ook omdat alcohol klinkt als "langdurig".

Draken zijn ook sterke geluksbrengers. Vreemd hè? Op het platteland eren de boeren de Drakengod, de meester van alle draken. In de verhalen zijn het de helpers van de drakengod die het laten regenen wanneer ze in de wolken spelen.

Maar wat maakt nou het meest gelukkig in het leven?
Inderdaad: geld.
Als je er veel van hebt, dan zijn je al je zorgen van de baan. Chinezen hebben van het geld dan ook een soort god gemaakt - TsaiShen. En dan maar hopen dat deze God je goed gezind is?
Of Mielefoo - de lachende Boeddha - ook hij zorgt voor een welvarend leven - ideaal dus om dichtbij je te hebben.
Ja, Chinezen zijn helemaal gek op geluk - gelukhebben lijkt er het allerbelangrijkste. Daarom is het ook helemaal niet zo raar dat de Chinezen niets liever doen dan gokken

Maar naast al dat bijgeloof zijn er in China ook drie grote tradities:
Het Taoïsme, het Confucianisme en het Boeddhisme.
Het is natuurlijk de vraag of we hier met religies te maken hebben. Maar in ieder geval zijn het hele oude tradities, en spelen ze een belangrijke rol in het leven van de Chinezen.

Het Taoïsme is de oudste traditie. Tao betekent 'de weg' - de weg naar een goed en gelukkig leven. En daar gaat het in het confucianisme en het boeddhisme eigenlijk ook om. Het zijn alledrie 'levenswijzen'; een soort wetenschappen van het geslaagde leven.

In het Taoïsme ligt de nadruk op gezondheid, en het doel is om de alomtegenwoordige energie maximaal door je lichaam te laten stromen.

Het confucianisme staat bol van de regeltjes over hoe je je in de omgang moet gedragen. Een 'deugdelijk' leven, daar draait het om bij Confucius.

In het Boeddhisme ligt de nadruk eerder op het spirituele - het geluk van de ziel, zoals ze zeggen. En het is dus vooral een kwestie is van je geest te ontwikkelen.
Aan levenswijsheid is geen gebrek in China. Aan goden ook niet.
Want in de loop van de geschiedenis zijn er ontelbare figuren "vergoddelijkt".
- Confucius bijvoorbeeld - de stichter van het confucianisme.
- of Lao-tse - één van de belangrijkste denkers uit het Taoïsme.
- of Guanyin - een figuur uit het Boeddhisme.
- of de God van de Aarde.
- of de God van de Hemel.
Wat opvallend is bij de Chinezen is dat ze alle goden combineren.
Ja, in tempels staan de beelden van Boeddha en Confucius en de aarde en het geld heel gezellig naast elkaar.
Het is net alsof de Chinezen denken: baat het niet dan schaadt het niet - alles wat kan helpen is de moeite waard.