In ons moderne leven kunnen we niet meer zonder stroom. We zijn er zo gewend aan geraakt dat we de elektriciteitsdraden nauwelijks meer zien. Ze lopen door de lucht, onder de grond, en zitten overal achter de muren en in onze apparaten. De beeldbank gaat eens kijken hoe die elektriciteitsdraden gemaakt worden.
Dit is een link naar de pagina waar deze clip op staat. Deze kan je kopiëren en in een presentatie, digitale les of website plaatsen.
Dit is een stukje code waarmee je de speler met clip in een webpagina kan opnemen. Copieer de code en plak het exact zo in de HTML-code van de pagina.
Deze link is om de clip in een pop-up te tonen, een kleiner venster boven je pagina. Handig als je de clip niet in de pagina wilt zetten met EMBED.
Elektriciteitsdraden worden gemaakt van koper- of aluminiumdraad. In een machine wordt de draad door katrollen en verfstoffen heen gehaald, en hij wordt uitgerekt en dunner gemaakt. Vervolgens wordt de draad op een enorme spoel gerold. De draad, die eerst 10 millimeter dik was, heeft nu nog maar een doorsnede van 2 millimeter. Het is zo dik als tien mensenharen. De spoel wordt in een machine gezet die de draden gaat vlechten. De draad van de ene spoel wordt aan de draad van de volgende spoel vastgelast. Zo blijft het draad vloeiend doorlopen vanaf het moment dat de machine wordt aangezet. Op hoge snelheid vlecht de machine 7 draden in elkaar tot een elektrische draad, ook wel een 'blanke draad' genoemd. Deze draden zijn geschikt voor een laag voltage, van maximaal 1.000 volt. De gevlochten draden moeten worden geïsoleerd, zodat mensen geen elektrische schok krijgen als ze ze draden aanraken. In een speciale machine krijgen de draden daarom een laagje van plastic: polyethyleen of PVC. Een laser meet de dikte van de draad, om te controleren of de isolatielaag de juiste afmetingen heeft. Tijdens het aanbrengen van het laagje is de draad verhit. Nu moet hij met water worden gekoeld. Soms worden er twee of meer draden bij elkaar gevoegd. Een machine zet er dan een witte streep op om ze uit elkaar te houden. De klant die de draden heeft besteld, geeft aan welke kleur isolatiemateriaal hij wil. Daarbij gaat hij uit van de functie die de draden gaan hebben. Vaak wordt van verschillende draden één kabel gemaakt. De fabriek doet een voltagetest. De kabels worden in water ondergedompeld om te controleren of ze geen kortsluiting maken. Deze kabels kunnen spanning van 1.000 tot 46.000 volt geleiden. Ze worden o.a. gebruikt voor ondergrondse elektriciteitsleidingen. Ze worden op dezelfde manier geïsoleerd als kabels met een laag voltage. Op de kabels print de fabriek de productiedatum, het voltage en andere gegevens waar de klant om heeft gevraagd. De kabel wordt op een haspel gewikkeld, en moet dan eerst nog getest worden. Midden in de kabel zit de blanke draad, of ader. Het is de draad waar de stroom doorheen gaat.(NN)
Hier vind je achtergondinformatie van Eigenwijzer.
Eigenwijzer is de site van schoolTV voor je werkstuk, spreekbeurt en andere opdrachten.
In de natuur is elektriciteit een bekend verschijnsel. Maar ook in je lichaam spelen elektrische processen een rol. Bijvoorbeeld bij het overdragen van impulsen vanuit je hersenen die je spieren laten samentrekken.
Materie kan men opslaan in kisten of dozen, informatie kan men opslaan op diskettes of CD-ROMs, en ook energie laat zich opslaan. Zo kan men energie opslaan in de veer van een horloge door dit op te winden.