Couscous is een traditioneel gerecht uit Noord-Afrika. Het lijkt op een soort graan, maar het is eigenlijk pasta. Couscous is heel makkelijk klaar te maken. Je kunt het ook zo in de winkel kopen. Maar voor het daar ligt, moet er nog heel wat gebeuren.
Dit is een link naar de pagina waar deze clip op staat. Deze kan je kopiëren en in een presentatie, digitale les of website plaatsen.
Dit is een stukje code waarmee je de speler met clip in een webpagina kan opnemen. Copieer de code en plak het exact zo in de HTML-code van de pagina.
Deze link is om de clip in een pop-up te tonen, een kleiner venster boven je pagina. Handig als je de clip niet in de pagina wilt zetten met EMBED.
Couscous komt uit de Noord-Afrikaanse keuken. Het ziet eruit als graan, maar het is eigenlijk pasta. Couscous is eigenlijk heel eenvoudig. Het wordt gemaakt van maar één ingrediënt: tarwe. En meestal wordt daar de harde tarwesoort voor gebruikt. Als je de korrels uit de tarwe haalt en je zeeft het fijnere meel eruit, hou je een grof soort tarwemeel over. Dat is griesmeel. En daarvan wordt couscous gemaakt. De eerste stap heet hydratering. Het griesmeel wordt dan vochtig gemaakt. Een grote, automatische keukenmachine voegt éénderde water bij tweederde griesmeel en mengt dat drie minuten. Het meel neemt het vocht op en zwelt op tot deeg. Het deeg gaat in een trommel en wordt zeven minuten rondgeslingerd. Zo krijg je klontjes van verschillende grootte. Een zeef in de trommel haalt de grote klonten eruit. De ruwe deegballetjes gaan 15 minuten in een enorme stoomkoker. Bij 100 graden Celsius wordt het deeg gekookt. De couscousballetjes komen aan elkaar geplakt uit de stoomkoker. Ze worden door ronddraaiende messen weer in stukjes gesneden. De kleffe couscous gaat nu 18 minuten in een ronddraaiende droogmachine. Zo wordt een deel van het water er weer uitgehaald. Er moet een klein beetje vocht in de couscous overblijven. Anders droogt het uit in de verpakking.De couscous stroomt uit de droogmachine op de lopende band. Je kunt zien dat de balletjes nu veel droger zijn, en min of meer even groot. Maar de couscous is nog kokend heet. Dus gaat het twee minuten in een koelcabine. Als de couscous daaruit komt, gaat het door een zeefmachine. Die machine selecteert de korrels op grootte. De middelfijne en fijne couscous gaat verder naar speciale opslagsilo's. Korrels die te groot of te klein zijn, gaan terug en worden opnieuw verwerkt. Het hele proces, van tarwegriesmeel tot het kant-en-klare product, heeft maar 45 minuten geduurd. Het koken is al grotendeels in de fabriek gebeurd. De couscous hoeft thuis alleen nog maar vijf minuten klaar te stomen op het fornuis of in de magnetron. Deze fabriek verpakt de couscous in grote zakken, maar ook in kleine maaltijdporties. Couscous is tegenwoordig in allerlei smaken verkrijgbaar. En afhankelijk van het gerecht dat je wilt maken of van je eigen voorkeur, kun je kiezen voor middelfijne... of fijne couscous. Pure couscous, of couscous met een smaakje, wordt steeds populairder. Je kunt het eten in plaats van rijst, aardappelen of pasta. En je kunt zelfs kant- en klare couscousmaaltijden krijgen, met een blik groenten en een zakje saus erbij. Eet smakelijk!
Hier vind je achtergondinformatie van Eigenwijzer.
Eigenwijzer is de site van schoolTV voor je werkstuk, spreekbeurt en andere opdrachten.
Als je aan malaria denkt, denk je niet meteen aan het koude Nederland. Maar tot in de twintigste eeuw kwam de ziekte ook voor in koude noordelijke streken tot aan de poolcirkel toe.
Lange tijd werden de landen op aarde ingedeeld in drie blokken. De eerste, tweede en derde wereld. Eigenlijk is deze indeling een beetje ouderwets. Een echte tweede en derde wereld bestaat namelijk niet meer.
China heeft net (zie www.volkskrant.nl d.d. 24 oktober 2011) besloten voedselhulp ter waarde van 50 miljoen euro aan de landen in de Hoorn van Afrika te schenken, omdat er met name in Somalië nog steeds een enorme hongersnood heerst.
Aan het einde van de zestiende eeuw is slavernij in de Republiek der Verenigde Nederlanden onbekend. Portugezen en Spanjaarden daarentegen zijn al sinds het midden van de vijftiende eeuw actief in de slavenhandel.
Jaarlijks sterven duizenden mensen in Afrika aan aids. Veel kinderen in Afrika verliezen hierdoor hun ouders. De kinderen die alleen achterblijven zijn de stille slachtoffers. Met het overlijden van hun ouders verliezen ze de basis voor een normaal leven. Veel van deze kinderen zijn zelf ook besmet met HIV of lopen groot risico besmet te raken met HIV.
