Je zult het maar hebben. Autisme. Het is geen ziekte zoals griep of rode hond. Je hoeft ook niet bang te zijn dat je het zelf krijgt als je omgaat met iemand die autisme heeft. Het is niet besmettelijk. Een kind met autisme begrijpt weinig van de wereld om hem heen. Het zoekt op een andere manier contact met mensen en dingen in zijn omgeving of doet dat op een ongewone manier. Het is moeilijk voor een kind met autisme om met anderen te praten en sommige praten helemaal niet. Terwijl andere kinderen juist heel druk praten zonder echt te begrijpen wat ze zeggen. Van kinderen die autisme hebben, wordt gezegd dat ze onbeleefd zijn, koppig, vreemd, altijd iedereen napraten (papegaaien), je niet aankijken, in hun eigen wereld leven, een lege blik hebben. Maar al dat gedrag is eigenlijk bedoeld om zichzelf staande te houden in een op dat moment te onveilige wereld. Als een kind met autisme je niet aankijkt, is dat niet onbeleefd maar juist een manier om zich veel beter te concentreren op wat de ander zegt. Dat zijn we alleen niet gewend. Autisme uit zich op wel duizend verschillende manieren. Er is niet EEN kind met autisme hetzelfde. Karin Brouwers, opvoeddeskundige zegt: "Hoe autisme precies wordt veroorzaakt is nog onbekend. Maar men weet inmiddels wel dat het een probleem is in het hoofd." Karin Brouwers werkt met kinderen die autisme hebben. Beter worden kan niet, maar door een behandeling kan er wel voor gezorgd worden dat het een stuk beter gaat. Zo worden er pictogrammen gebruikt. Die vertellen de autistische kinderen wat ze moeten doen op een dag. Is het klaar wat er op het pictogram staat, dan kan die worden weggehaald. Dus iemand met autisme is niet gek of stom. Je moet alleen op een andere manier contact maken. En als je je best doet, lukt het heus wel.