Hunebedbouwers bouwden met enorme stenen hun graven. Hoe dat precies ging, weten we niet. In die tijd kon men nog niet schrijven. Maar we denken dat het zo ging...
Dit is een link naar de pagina waar deze clip op staat. Deze kan je kopiëren en in een presentatie, digitale les of website plaatsen.
Dit is een stukje code waarmee je de speler met clip in een webpagina kan opnemen. Copieer de code en plak het exact zo in de HTML-code van de pagina.
Deze link is om de clip in een pop-up te tonen, een kleiner venster boven je pagina. Handig als je de clip niet in de pagina wilt zetten met EMBED.
In de IJstijd, zo 90.000 jaar geleden, was het Noorden van Europa helemaal met ijs bedekt. Met dat ijs kwamen ook veel zand en stenen uit Noorwegen en Zweden mee. Toen dat ijs na duizenden jaren smolt, bleven de stenen liggen. We noemen die stenen, zwerfkeien. Met die enorme stenen bouwden de Hunebedbouwers hun graven. Maar hoe deden ze dat? Precies weten we het niet, want de Hunebedbouwers hebben het niet opgeschreven. Maar we denken, dat het zo ging: Eerst moesten de zwerfkeien op de goede plek komen. Waarschijnlijk gebeurde dat in de winter als de grond hard was, dan konden de Hunebedbouwers met boomstammen, touw en ossen de stenen vervoeren. Er werd een heuveltje van zand gemaakt. Daar werd dan een rij stenen tegenaan gezet. En tegen die stenen maakten de bouwers een helling van zand. Daar sleepten ze grote, platte stenen overheen. Dat was dan het dak. Het zand werd tussen de stenen weggehaald en daarna dekten ze het hele hunebed met aarde af. Het graf was klaar en het leek nu gewoon op een zandheuvel. Er is in Nederland nog één hunebed teruggevonden zoals dat oorspronkelijk was. Het bouwen van zo'n hunebed was een karwei waar wel 200 mensen zo'n 3 maanden mee bezig waren. We hebben zo'n zwerfkei vervoerd op de manier zoals wij denken, dat de Hunebedbouwers dat deden. En je ziet: dat valt niet mee! Het grootste hunebed van Nederland ligt hier, in Borger. De zwaarste steen weegt 23.000 kilo. Probeer die maar eens op te tillen!
In SchoolTV-beeldbank Plus vindt u bij veel clips digilessen, quizzen en werkbladen.
Hier vind je achtergondinformatie van Eigenwijzer.
Eigenwijzer is de site van schoolTV voor je werkstuk, spreekbeurt en andere opdrachten.
Op de tijdbalk van de prehistorie komt beeldhouwkunst vóór schilderkunst. Eigenlijk wil dat niet zoveel zeggen. Misschien werd er wel geschilderd op vergankelijk materiaal en is er dus niets bewaard gebleven. Wat we wel weten is dat de eerste (gevonden) tekeningen ongeveer 25.000 tot 20.000 jaar geleden werden gemaakt in grotten en holen in Zuid-Frankrijk. Het zijn afbeeldingen van dieren die met krachtige contouren in de wanden werden gekrast.
Mode en trends kenden ze nog niet in de prehistorie. Kleding was vooral functioneel: het moest mensen beschermen tegen de kou.
De grootste souvenirs uit de prehistorie vinden we in Drenthe in de vorm van hunebedden. Hierin begroeven mensen niet alleen hun dierbaren, maar ze gaven hen ook potten, bekers en beeldjes mee. Deze primitieve vormen van beeldhouwkunst hadden vooral praktische en rituele functies.
In de prehistorie werden mensen na hun dood begraven in zogenaamde hunebedden. Deze hunebedden bevinden zich in Drenthe, zie figuur 1-4. De hunebedden bestaan uit enorme grote keien, die door de prehistorische mensen op elkaar werden gestapeld. Kun je je voorstellen hoe ze dat zonder hijskranen voor elkaar hebben gekregen?
Ötzi is een ijsmummie van meer dan 5000 jaar oud. In 1991 wordt hij gevonden in het Ötzdal van de Oostenrijkse Alpen. Doordat het lichaam zo lang ingevroren heeft gezeten in het ijs, is het goed bewaard gebleven.