In de winter zoeken wilde zwijnen met z'n allen naar eten. De mannetjes zoeken de vrouwtjes op. Bij een varken noem je de man een beer en de vrouw een zeug. Een beer probeert met een zeug te paren. De zeug wordt gedekt. Na de paring gaat de beer weg en laat de zeug achter. Tegen de tijd dat de jongen geboren worden, krijgt de zeug het druk met het bouwen van een nest. Ze sleept hooi en droge varenbladeren aan, zodat de jongen het straks niet koud hebben. Terwijl ze bezig is groeien de jongen in haar buik. Een animatie laat je in de moederbuik kijken. De biggen zitten in de baarmoeder en heten nu embryo's. Elk embryo zit met een navelstreng aan de baarmoeder vast. Het eerste biggetje komt eruit. Direct na de geboorte gaat de zeug even staan. De navelstreng breekt en het pasgeboren biggetje ligt een beetje hulpeloos in het nest. Het moet even uitrusten van alle inspanning. Nu is het gestreepte biggetje droog en kan reeds op zijn eigen pootjes staan. Het heeft snel door waar het moedermelk kan vinden. Het heeft een tepel te pakken en drinkt voor het eerst. Intussen is er een tweede jong. Het eerste biggetje komt vol belangstelling kijken en geeft de nieuweling een duwtje. Ze hebben alle twee een tepel veroverd. Terwijl de zeug doorgaat met het krijgen van jongen, doen deze twee zich tegoed aan haar melk. Weer eentje En nog eentje Nu zijn er al vier aan het smullen. Af en toe duwen ze elkaar opzij. De sterkste big krijgt de beste plek. De moeder heeft plaats voor 12 biggen,want er zijn twaalf tepels. Ze heeft zo te zien melk genoeg. Dit biggetje valt al drinkend in slaap. De andere volgen. De jongen groeien hard en mogen met hun waakzame moeder op pad. Ze blijven groeien maar aan hun strepen en gedrag kun je zien, dat ze nog niet volwassen zijn. Pas als ze zo groot zijn, hebben ze de ruige vacht van een volwassen wild zwijn.