Een mier is op zoek naar eten. In haar zelf gegraven valkuil wacht een hongerige larve van de mierenleeuw ook op iets te eten. De mier heeft pech. Ze glijdt uit en komt in de kuil van de mierenleeuw terecht. Uit alle macht probeert ze nog te ontsnappen. Maar elke keer glijdt ze weer naar beneden. De mierenleeuw komt in actie. Met zijn kop gooit hij zandkorrels naar zijn slachtoffer. Het zand glijdt terug en de mier glijdt mee. Als de mier uitgeput onder in de kuil komt grijpt de mierenleeuw haar met zijn scherpe kaken. De mier heeft geen schijn van kans meer om weg te komen. De mierenleeuw heeft de mier met zijn beide kaken te pakken. Door buisjes in beide kaken spuit hij verteringssap in de mier. De mier lost van binnen op en daarna zuigt de mierenleeuw haar door het buisje in zijn kaken leeg. Alleen het lege huidje blijft over.